ég er farin að uppgötva það núna hversu (orð)óheppin og
gríðarlega mikill klaufi ég get verið. Var að reyna að orða
fyrirsögnina betur en gafst upp.
Nóg af því.
Þessa dagana leikur lífið við mann, allavega mig, og ég get
ekki neitað því að það er komin nett spenna fyrir því sem er fram
undan, aðallega þá laugardeginum. Ef að ykkur grunar það ekki
þegar, þá erum við stelpurnar að fara að útskrifast. Vá hvað
við höfum beðið eftir þessum degi og hafa dagarnir á leiðinni verið
misgóðir. En mikil vinna liggur undir hvíta kollinum. Enda eigum
við hann allar vel skilið. Setningin sem að hefur verið hvæst
á okkur oftast í tímum er pottþétt : ,,stelpur þegiði, við erum að
reyna að læra, annað en sumir!" Allir þeir sem að höfðu ekki trú á
okkur = HA HA ! ! efast samt um að það hafi verið margir
Planið fyrir laugardaginn hljómar einhvernveginn
svona:
10.15 mæting í háskólabíó
10.45 útskrift MS
13.00 - 16.00 ennþá óplanaður en nóg að gera
16.00- ætla ég að mæta í veislu hjá Ágústu og Jónínu
18.00- ætla ég að mæta í mína eigin veislu og stelpurnar koma
seinna
ca 21-21.30- ætlum við trillurnar á Barinn í
stúdentsveislu hjá Sverri, þar hittum líklegast flesta úr
bekknum
--> DJAMM fram á rauða nótt
ég á reyndar eftir að sækja húfuna mína, það væri laglegt að
gleyma því. En alveg týpískt ég.
KV. LITLA STÚDÍNAN
ps. myndavélin mín var að koma úr viðgerð svo að ég
get verð á takkanum. loksins.

Þetta eru reyndar amerískir stúdentar, en ,,jú get the
feeling"